92/10/14
تعداد نظرات:0
19:18
شماره مطلب:139210141346
-A A +A

الهی! به حقّ خودت حضورم ده و از جمال آفتاب آفرینت نورم ده

الهی! به حقّ خودت حضورم ده و از جمال آفتاب آفرینت نورم ده .

الهی! ما همه بیچاره ایم و تنها تو چاره ای ، و ما همه هیچ کاره ایم و تنها تو کاره ای .

الهی! از پای تا فرقم ، در نور تو غرقم . « یا نورَ السموات و الارض ، أنعمتَ فَزِدْ »

الهی! وای بر من اگر دانشم رهزنم شود و کتابم حجابم .

الهی! چون تو حاضری چه جویم و چون تو ناظری چه گویم .

الهی! چگونه گویم نشناختمت که شناختمت ، و چگونه گویم شناختمت که نشناختمت .

الهی! چون عوامل طاحونه ، چشم بسته و تن خسته ام ؛ راه بسیار می روم و مسافتی نمی پیمایم . وایِ من اگر دستم نگیری و رهایی ام ندهی .

الهی! خودت می دانی که دریای دلم را جزر و مدّ است ؛ «یا باسط» بسطم ده ، و «یا قابض» قبضم کن.

الهی! ناتوانم و در راهم و گردنه های سخت در پیش است و رهزن های بسیار در کمین و بار گران بر دوش .

الهی! از روی آفتاب و ماه و ستارگان شرمنده ام ، از انس و جان

شرمنده ام ، حتّی از روی شیطان شرمنده ام ، که همه در کار خود استوارند و این سست عهد ، ناپایدار.

الهی! عاقبت چه خواهد شد و با ابد چه باید کرد ؟

الهی! عارفان گویند « عرِّفنی نفسَک » ، این جاهل گوید «عرِّفنی نفسی»

الهی! آزمودم تا شکم دایر است ، دل بایر است .

«یا مَن یُحیی الارض المیته» دلِ دایرم ده.

الهی! همه گویند خدا کو ، حسن گوید جز خدا کو.

الهی! همه از تو دوا خواهند ، و حسن از تو درد .

الهی! آن خواهم که هیچ نخواهم.

الهی! ما را یارایِ دیدن خورشید نیست ، دم از از دیدار خورشید آفرین چون زنیم ؟

الهی! همه گویند بده ، حسن گوید بگیر .

الهی! همه سرِ آسوده خواهند ، و حسن دلِ آسوده .

الهی! همه آرامش خواهند ، و حسن بی تابی ؛ همه سامان خواهند ، و حسن بی سامانی.

الهی! به فضلت سینه‌ی بی کینه ام دادی ، به جودت شرح صدرم عطا بفرما.

والحمدلله رب العالمین

علامه حسن‌زاده آملی: بهتر است مردم به جای زینت منازل خود با مجسمه‌های حیوانات، با کتاب منازل خود را زینت دهند؛ چرا که هر چه به  سمت کتاب حرکت کنیم به سوی تعالی و انسان سازی گام برداشته‌ایم .

افزودن نظر جدید

انتشار دیدگاه به معنای تایید آن نیست . نظرات توهین آمیز منتشر نمی شود .
Image CAPTCHA
لطفا کاراکترهای تصویر را در کادر بالا وارد نمایید.